
Dzień dobry.
Słuchanie opowiadania „W krainie muzyki”.
Dawno, dawno temu, a może całkiem niedawno, daleko stąd, a może całkiem blisko w dużym domu, a może całkiem malutkim mieszkała dziewczynka i chłopiec.
Ona miała na imię Małgosia, a on Jaś. Dzieci mieszkały w zaczarowanej krainie – tak im przynajmniej się wydawało.
W krainie tej wszędzie rozbrzmiewały dźwięki muzyki, po niebie tańczyły kolorowe nutki,
a wszystkie domy były zamykane i otwierane przy pomocy wiolinowych kluczy.
Dorośli w tej krainie całymi dniami grali na instrumentach i śpiewali, a dzieci całymi dniami słuchały muzyki i tańczyły.
Wszyscy byli bardzo szczęśliwi. Pewnego dnia zerwał się bardzo silny wiatr, który porwał wszystkie tańczące nutki. W ciągu kilku minut zrobiło się smutno i cicho. Żaden instrument nie zadźwięczał, nikt nie miał ochoty tańczyć ani śpiewać. Wszyscy chodzili pochmurni, źli i smutni. Małgosia i Jaś długo zastanawiali się, co zrobić, żeby muzyka wróciła do ich zaczarowanej krainy. Chodzili po okolicy szukając nutek, które pomogłyby, wydobyć piękne dźwięki z instrumentów. Nagle Jaś wpadł na pomysł, że sami mogliby wymyśleć znaki, które pomogą im zagrać na instrumentach.
Wyciągnął ołówek i narysował bardzo dziwne znaki. Małgosia długo sprzeczała się z Jasiem, że na tych znakach nikt się nie zna i, że znaki te nigdy nie zastąpią prawdziwych nutek. Kiedy w zaczarowanej krainie rozbrzmiewały dźwięki z instrumentów wróciły kolorowe nutki, które jak zawsze rozpoczęły swój taniec po niebie.
Pytania:
- jak mieli na imię główni bohaterowie opowiadania?
- wyjaśnienie pojęcia: klucz wiolinowy
(zdjęcie: https://tiny.pl/7g1t2 - kreślenie palcem po ekranie (kluczu), następnie w powietrzu z pomocą rodzica.)
- co całymi dniami robili dorośli?
- co całymi dniami robiły dzieci?
- Dlaczego wszystkim mieszkańcom wydawało się, że mieszkają w „zaczarowanej krainie”?
- Czy w krainie tej panowało szczęście czy smutek?
A teraz zastanówcie się: „Co by było, gdyby na świecie nie było muzyki”? - opowiedzcie o tym rodzicom.
Proponuję, żebyście wzięli teraz kredki, flamastry, kartkę i narysowali KRAINĘ MUZYKI. Możecie użyć swojej wyobraźni, możecie też zainspirować się opowiadaniem.
Pa pa. Do jutra.
"Powiedz mi, a zapomnę.
Pokaż mi, a zapamiętam.
Pozwól mi zrobić, a zrozumiem"

00-132 Warszawa
ul. Grzybowska 12/14 A